Teuntje de Haan verloor haar vader tijdens de Watersnoodramp

IMG_2974

Al ben ik zelf van na ’53, dat jaartal associeer ik altijd met de Watersnoodramp. De verhalen erover op de lagere school hebben vroeger diepe indruk op mij gemaakt. Na het lezen van het boek van Teuntje, en door het interview dat ik onlangs met haar had, heb ik er een nog duidelijker beeld bij gekregen. Heftig!

lees hier het interview/ klik op de link:

MGS1807 p06-11 Watersnoodramp Teuntje de Haan

 

 

Koppzorgen, een boek van Judith Evelien

IMG_1041

Mijn eerste interview na een revalidatie van negen maanden vond plaats in het voor mij inmiddels zeer vertrouwde café van revalidatiecentrum Reade aan de Overtoom. Het was een warm en open gesprek met een mooie jonge vrouw die terugblikte op haar verdrietige jeugd.

Samen met een jongere broer groeide Judith Evelien op bij een depressieve en psychosegevoelige moeder die uiteindelijk geen uitweg meer zag en een einde aan haar leven maakte. In haar boek Koppzorgen vertelt Judith welke impact dit heeft gehad op haar leven.

Na afloop van het interview liepen we samen naar onze fietsen. Het was begin januari en inmiddels donker buiten. Ik was moe en voelde de bijwerkingen van mijn avondmedicatie opkomen: suffig in mijn hoofd en wazig zicht. Het was de eerste keer sinds mijn dwarslaesie dat ik op mijn aangepaste fiets in het donker door de stad moest fietsen. Ik voelde me wat onzeker. Dat had Judith, fijngevoelig als ze is, ogenblikkelijk in de gaten en ze stond erop om een stuk met me op te fietsen.

Thuisgekomen dacht ik bij mezelf: wat een leuk mens. Haar drie dochtertjes boffen maar met zo’n zorgzame moeder! En dat hebben ze misschien ook een beetje te danken aan hun overleden grootmoeder…

Dat zul je vast begrijpen als je het interview hebt gelezen met Judith Evelien MGSP1802_p056

Je kunt Judith ook volgen op haar Facebookpagina Koppzorgen.

Baudine, een bijzondere transgender-vrouw

baudine

 Lees hier haar verhaal: Baudine

                 –  In Memoriam –

IMG_1065
voorkant rouwkaart

Baudine is op zaterdag 27 januari 2018 heel onverwacht overleden. Haar beste vriendin Marja, die indertijd ook aanwezig was bij het interview, vertelde me dat Baudine het afgelopen jaar heel gelukkig was. Haar grote droom om borstimplantaten te krijgen, was inmiddels vervuld. Ze was verhuisd naar een leuke woning in Amsterdam-Noord, vlakbij Marja. Ze had een hulphond, fijne buren en weer telefonisch contact met haar jongste broer. Samen met de Stichting Regenboog was Baudine bezig met het oprichten van een club voor transgenders. En toen, heel onverwachts overleed ze aan een hersenbloeding nadat ze was uitgegleden in de badkamer waar een oplettende buurman haar de volgende dag vond. Een week later is Baudine gecremeerd bij de begraafplaats in Amsterdam Noord.

Marja schreef me: ‘Ze was een krachtige vrouw die wist wat ze wilde en die na haar verhuizing haar eenzaamheid achter zich heeft kunnen laten.’

Dat is een mooie en troostrijke gedachte…

Dag meis

fullsizeoutput_25f8

foto: Wim van de Hulst – bewerking: Miranda Birney