Ziep, Rolstoel, Toverpaard, het kinderboek van Freek van Duin

Begin 2014 werd ik op pad gestuurd voor een dubbelinterview met Freek van Duin, een 23-jarige jongeman met de ziekte van Duchenne, en zijn moeder Ria. Twee mensen met een enorm positieve inslag en ik zal nooit het hilarische moment vergeten hoe ze samen plotseling Brigitte Kaandorp imiteerden: “Ik heb een heel zwaar leven… echt heel zwaar… alles is voor mij ontzettend moeilijk… moeilijk, moeilijk, moeilijk…” Ik lag onder de tafel van het lachen.

Lees hier mijn interview met Freek: https://www.mijngeheim.nl/wp-content/uploads/2019/01/MG1401p04_08Duchenne.pdf

Directe aanleiding van het interview was Freeks boek: Duchenne, Het leven als een schaakspel, geschreven onder het pseudoniem Freark Alexander, zijn officiële Friese naam. Ondertussen speelde Freek al met een idee over een tweede boek en dat is zojuist uitgekomen! Een enorme prestatie als je je bedenkt dat hij enkel zijn vingers kan bewegen!

Het kinderboek Ziep, Rolstoel, Toverpaard is geïllustreerd door tekenaar Kees Koorevaar. Tim Knol en zijn platenmaatschappij Excelsior boden aan om het boek uit te brengen in combinatie met een soundtrack.

lees alles hierover op Freeks website: https://www.freekvanduin.com

en bestel het boek en de cd in de shop van Excelsior: https://shop.excelsior-recordings.com/products/freek-van-duin-ziep-rolstoel-toverpaard

update:

Ik lees zojuist op Instagram dat Freek afgelopen donderdag (23 september 2021) is overleden in het bijzijn van zijn zorgzame liefdevolle ouders… Rust zacht, mooi mens. <3

Teuntje de Haan verloor haar vader tijdens de Watersnoodramp

IMG_2974

Al ben ik zelf van na ’53, dat jaartal associeer ik altijd met de Watersnoodramp. De verhalen erover op de lagere school hebben vroeger diepe indruk op mij gemaakt. Na het lezen van het boek van Teuntje, en door het interview dat ik onlangs met haar had, heb ik er een nog duidelijker beeld bij gekregen. Heftig!

lees hier het interview/ klik op de link:

MGS1807 p06-11 Watersnoodramp Teuntje de Haan

 

 

Koppzorgen, een boek van Judith Evelien

IMG_1041

Mijn eerste interview na een revalidatie van negen maanden vond plaats in het voor mij inmiddels zeer vertrouwde café van revalidatiecentrum Reade aan de Overtoom. Het was een warm en open gesprek met een mooie jonge vrouw die terugblikte op haar verdrietige jeugd.

Samen met een jongere broer groeide Judith Evelien op bij een depressieve en psychosegevoelige moeder die uiteindelijk geen uitweg meer zag en een einde aan haar leven maakte. In haar boek Koppzorgen vertelt Judith welke impact dit heeft gehad op haar leven.

Na afloop van het interview liepen we samen naar onze fietsen. Het was begin januari en inmiddels donker buiten. Ik was moe en voelde de bijwerkingen van mijn avondmedicatie opkomen: suffig in mijn hoofd en wazig zicht. Het was de eerste keer sinds mijn dwarslaesie dat ik op mijn aangepaste fiets in het donker door de stad moest fietsen. Ik voelde me wat onzeker. Dat had Judith, fijngevoelig als ze is, ogenblikkelijk in de gaten en ze stond erop om een stuk met me op te fietsen.

Thuisgekomen dacht ik bij mezelf: wat een leuk mens. Haar drie dochtertjes boffen maar met zo’n zorgzame moeder! En dat hebben ze misschien ook een beetje te danken aan hun overleden grootmoeder…

Dat zul je vast begrijpen als je het interview hebt gelezen met Judith Evelien MGSP1802_p056

Je kunt Judith ook volgen op haar Facebookpagina Koppzorgen.

Pascale Bruinen – Mijn eerste lijk is gelukkig vers

Schermafbeelding 2018-01-02 om 22.14.18.png

Inmiddels heeft Pascale een behoorlijke carrièreswitch gemaakt. In oktober 2016 verscheen haar tweede boek, Het jaar van de uil. Daarin beschrijft ze een heel bijzondere gebeurtenis die ze meemaakte na het overlijden van haar vader en die haar wereld totaal op haar kop heeft gezet…

Wil je het interview lezen? Klik dan op de link hieronder:

Pascale Bruinen TussenDeRegels

 

 

Signi Zoekhonden

Schermafbeelding 2017-11-29 om 00.11.40

lees hier het interview:  

MG1609p04_08TussenDeRegels

Verdorie, vandaag las ik op Facebook het verdrietige bericht dat Janette Kruit op 22 juli (2021) is overleden aan de gevolgen van kanker. Wat een kloteziekte is het toch! Ze is een leeftijdsgenote van me en echt veel te jong gestorven… Ik vond haar een enorm stoer wijf, echt een mooi mens die geen blad voor de mond nam, ook niet tijdens het interview. Ik wens haar partner Esther van Neerbos alle kracht en liefde toe om dit grote verdriet te dragen en hun mooie werk voort te zetten.